popularne wyszukiwania: Igrzyska Śmierci, Dyktator, I że cię nie opuszczę, Kontrabanda, Avengers 3D,


Pociąg

Pociąg
Baltic Express / Night Train (1959)
gatunek:Dramat, Psychologiczny
produkcja:Polska
liczba ocen:8
średnia ocena:8.9/10
Zaloguj się lub zarejestruj aby ocenić ten film

Obsada i twórcy

producent: Studio Filmowe (d. Zespół Filmowy) Kadr

scenariusz: Jerzy Lutowski, Jerzy Kawalerowicz

reżyseria: Jerzy Kawalerowicz

muzyka: Andrzej Trzaskowski

zdjęcia: Jan Laskowski

obsada:

Lucyna Winnicka: Marta

Leon Niemczyk: Jerzy

Teresa Szmigielówna: blondynka

żona adwokata

Zbigniew Cybulski: Staszek

Helena Dąbrowska: konduktorka

Aleksander Sewruk: adwokat

mąż blondynki

Ignacy Machowski: pasażer

Opis filmu:

"Ten film mówi o głodzie, o tęsknocie uczuć, niekoniecznie zresztą miłosnych. Dziewczyna odczuwa niedosyt życia, u mężczyzny - pod jej wpływem - rodzi się samotność. Każdy człowiek jest w pewnym sensie niezadowolony z tego, co ma, i zostawia sobie jakąś furtkę, jakąś niejasną perspektywę. Tą tęsknotą uczuć zostali obdarzeni wszyscy bohaterowie "Pociągu". Nastąpił niejako podział jednego melodramatu na wiele osób" - mówił przed laty o swoim filmie Jerzy Kawalerowicz. W jego słowach brzmi daleki pogłos tego, co Witkacy nazywał "metafizycznym nienasyceniem". Nieustanna świadomość jakiegoś braku, poczucie trudnego do określenia niespełnienia - jakże to odmienne problemy od tych, które zaprzątały umysły i wrażliwość twórców szkoły polskiej. A przecież to głównie oni decydowali o kształcie polskiego kina pod koniec lat pięćdziesiątych. Trudno się też dziwić krytykom, którzy film Kawalerowicza umieszczali na marginesie lub nawet w opozycji do najważniejszych nurtów rodzimej kinematografii. Nie oznacza to, że "Pociąg" przyjęto nieżyczliwie. Wręcz przeciwnie. Recenzenci rozpisywali się o "wirtuozerskim popisie realizacyjnym", "wnikliwych portretach psychologicznych bohaterów" czy "nadaniu banalnym zdarzeniom wymiaru uniwersalnego". Dostrzegano też niepokojący klimat moralnej dwuznaczości, podkreślano przewrotne potraktowanie problemu winy i kary. Nie brakowało też opinii, że "Pociąg" to portret społeczeństwa "w pigułce". Ludzki mikrokosmos złożony z reprezentatywnych przedstawicieli różnych grup wiekowych i zawodowych. Jeśli przyjąć ten model interpretacji, to wnioski nie będą budujące. W ujęciu Kawalerowicza bowiem zbiorowość cechują przede wszystkim indolencja, głupota, okrucieństwo, a nade wszystko agresywna bezmyślność. W tym kontekście "Pociąg" antycypuje takie filmy, jak "Szpital Przemienienia" i "Wodzirej".
Kameralne studium psychologiczne penetrujące intymne stany uczuciowe ludzi spędzających noc we wspólnym przedziale wagonu sypialnego, którzy - pochłonięci własnymi dramatami-pozostają wewnętrznie samotni. Kupiony przypadkowo bilet na miejsce sypialne w pociągu z Warszawy na Hel łączy niespodziewanie młodą kobietę z nieznajomym mężczyzną. Marta ma za sobą jakiś głęboki dramat uczuciowy, Jerzy nie może się otrząsnąć po śmierci kilkunastoletniej pacjentki - samobójczyni - na stole operacyjnym. Trzecią osobą dramatu jest chłopak, Staszek, zakochany w Marcie i podążający za nią, choć, jak można się domyślać, ona traktowała ich związek tylko jako przelotny romans. Są tu jeszcze stary adwokat z młodą, kokietującą mężczyzn żoną, kierownik pociągu flirtujący z konduktorką, ksiądz. Wiadomość o morderstwie i obecności zabójcy w pociągu powoduje, że dochodzi w pewnym momencie do, nieudanego na szczęście, samosądu . . . W finale Marta i Jerzy rozstają się.
[filmpolski]

Opinie użytkowników:

Nikt jeszcze nie dodał opinii o tym filmie.Bądź pierwszy



Menu filmu

Zwiastun filmu
Zdjęcia
Opinie

edytuj ten film »
dodaj film do schowka »

Stronę współtworzą
Aktualne konkursy
Miasteczko Pleasantville
kończy się: 07-06-2012

 
Linki sponsorowane: